Ιστορίες 2018 | International Organization for Migration

Ιστορίες 2018

 

Το νέο ξεκίνημα της Ντιάνα στη Γεωργία

 

08/11/2018

 

«Ως μία 24χρονη αρχαιολόγος, το να μείνω στην Αθήνα, ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους στην πόλη και επισκέφθηκα πολλά γνωστά μουσεία και αρχαία μνημεία της. Εντυπωσιάστηκα από τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική ιστορία, ήθελα να γνωρίσω και να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα. Η πιο πολύτιμη εμπειρία, όμως, ήταν μία γνωριμία, που αργότερα εξελίχτηκε σε μια στενή φιλία. Ο άνθρωπος αυτός μου έμαθε πώς να εκτυπώνω  καρτ ποστάλ και να φτιάχνω χειροποίητα σουβενίρ, κορνίζες και ημερολόγια που να αποτυπώνουν την ελληνική ιστορία και μυθολογία. Νιώθαμε πολύ δημιουργικοί με τη δουλειά μας και καταφέραμε να πουλήσουμε τις δημιουργίες μας σε τουρίστες που επισκέπτονταν την πόλη.

Έχοντας πλέον εμπιστοσύνη στις δυνατότητες μου, αποφάσισα να επιστρέψω με τις νέες μου δεξιότητες στην πατρίδα μου την Τιφλίδα, της Γεωργίας. Ήθελα να επιστρέψω στη χώρα μου και να δημιουργήσω τα ίδια πράγματα, αλλά βασισμένα στις γεωργιανές παραδόσεις. Ελπίζω να δημιουργήσω έναν πολιτιστικό διάλογο μεταξύ της Αθήνας και της Τιφλίδας, πωλώντας παρόμοια αντικείμενα που θα ‘αφηγούνται’ διαφορετικές ιστορίες.

Θεώρησα ότι το το Πρόγραμμα των Εθελούσιων Επιστροφών του ΔΟΜ αποτελεί την καλύτερη λύση για να επιστρέψω στο σπίτι μου. Χάρη στη βοήθεια επανένταξης που παρέχεται από το πρόγραμμα, θα λάβω όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό που χρειάζομαι για να φτιάξω το εργαστήριό μου. Αυτό θα μου δώσει τη δυνατότητα να φτιάξω και να πουλήσω πρωτότυπα χειροποίητα αναμνηστικά που αντικατοπτρίζουν τη γεωργιανή παράδοση και τον πολιτισμό. Αγαπώ τη χώρα μου και είμαι πολύ ενθουσιασμένη που μοιράζομαι τις παραδόσεις και την ιστορία της με τον κόσμο».

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

Η νέα ζωή του Γκούρπριτ στην Ινδία

 

22/10/2018

 

«Το όνομά μου είναι Γκούρπριτ και είμαι επωφελούμενος του προγράμματος Εθελοντικής Επιστροφής & Επανένταξης (AVRR) του ΔΟΜ. Ήμουν μετανάστης στην Ελλάδα για περίπου 7 χρόνια, αλλά με τη βοήθεια του ΔΟΜ, γύρισα πίσω στην πατρίδα μου, στην Ινδία, τον Ιανουάριο του 2017.

Τώρα ζω στην περιοχή Jalandhar και ως δικαιούχος της Βοήθειας Επανένταξης του ΔΟΜ, έστησα τη δική μου φάρμα παραγωγής γαλακτοκομικών προϊόντων. Αγόρασα δύο βούβαλους, οι οποίοι παράγουν 45 λίτρα γάλα κάθε μήνα. Τα ζώα είναι σταυλισμένα σε χώρο έξω από το σπίτι μου. Κάθε μέρα συλλέγω το γάλα, το διανέμω και το πουλώ στους πελάτες μου. Κερδίζω γύρω στα 9,000 -10,000 INR κάθε μήνα, χρήματα, τα οποία αποτελούν καλή πηγή εισοδήματος για να ζήσω την οικογένειά μου. Βοηθάω, επίσης, τον πατέρα μου στις γεωργικές εργασίες και προσπαθώ να εξοικονομώ χρήματα για να επεκτείνω τη φάρμα μου. Ευχαριστώ πραγματικά τον ΔΟΜ που με βοήθησε να στήσω την επιχείρησή μου».

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

Η οικογένεια του Αλαβίντζε

 

19/10/2018

 

«Λαμβάνοντας υπόψη τα ευαίσθητα θέματα των βιβλίων μου, η σύζυγός μου Τζουλιέτα, ο 22χρονος γιος μου Γκιόργκι και εγώ αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε τη Γεωργία για την Πολωνία το 2013.

Κατάφερα να γράψω δύο βιβλία κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών που βρισκόμασταν στην Πολωνία και ένα από αυτά δημοσιεύθηκε και στη Γεωργία. Η σύζυγός μου, ωστόσο, δεν μπόρεσε να βρει δουλειά, ο γιος μου δεν μπόρεσε να συνεχίσει τις σπουδές του και το αίτημα ασύλου που είχαμε κάνει απορρίφθηκε. Αισθανόμασταν  ανασφάλεια και αβεβαιότητα και αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς τη Γαλλία.

Οι αρχές, όμως, ήθελαν να μας απελάσουν πίσω στην Πολωνία, οπότε αναγκαστήκαμε να μαζέψουμε τα πράγματά μας και να μετακινηθούμε για άλλη μία φορά. Αυτή τη φορά κατευθυνθήκαμε στην Ελλάδα, περνώντας από την Ιταλία. Αρχικά μείναμε στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας στην Ήπειρο. Στη συνέχεια μας μετέφεραν στη Θεσσαλονίκη, όπου μείναμε σε ένα ξενοδοχείο για μερικούς μήνες.

Αποφασίσαμε να μην υποβάλετε αίτηση ασύλου στην Ελλάδα, αλλά να επιστρέψουμε στη Γεωργία. Το πρόγραμμα Εθελούσιας Επιστροφής και Επανένταξης του  (AVRR) του ΔΟΜ είναι η ιδανική λύση για εμάς. Ο ΔΟΜ μας ενημέρωσε, επίσης, για το πακέτο επανένταξης, το οποίο θα διευκολύνει την επανένταξή μας στην οικονομία και την κοινωνία της Γεωργίας. Ο ΔΟΜ θα καλύψει και μέρος του ενοικίου μας στην Τιφλίδα, το οποίο ήταν επιπλέον κίνητρο για την επιστροφή μας.

Αγαπάμε τη χώρα μας πάρα πολύ και είμαστε ενθουσιασμένοι που επιστρέφουμε. Εγώ θα συνεχίσω να γράφω, και η σύζυγός μου, θα συνεχίσει να διδάσκει να διδάσκει μουσική. Αγαπημένος της συνθέτης είναι ο Μπετόβεν και έχει μακρόχρονη διδασκαλία σε γεωργιανά σχολεία. Ο γιος μου θα μπορέσει, επίσης, να συνεχίσει τις  σπουδές του στον τομέα της πληροφορικής, όπου είναι και το όνειρό του.

Πριν επιστρέψουμε, μείναμε για λίγες εβδομάδες στο Ανοικτό Κέντρο Φιλοξενίας για Μετανάστες Εγγεγραμμένους στο Πρόγραμμα Εθελούσιων Επιστροφών και Επανένταξης (Open Centre for Migrants registered for Assisted Voluntary Return & Reintegration  - OCAVRR). Το  OCAVRR είναι ένα αξιοπρεπές μέρος για να ζήσει κάποιος μετανάστης, με καλό φαγητό και καλούς ανθρώπους. Έφυγα από την Ελλάδα με ευχάριστες αναμνήσεις, αλλά το μέλλον μας είναι στη Γεωργία. Το όνειρό μας είναι να μετακομίσουμε σε ένα μικρό γεωργιανό χωριό και να ξεκινήσουμε μια οικογενειακή επιχείρηση».

 

 

Η οικογένεια του Ομάρ 

 

1/10/2018

 

 

«Ονομάζομαι Ομάρ και κατάγομαι από τη Συρία και την πόλη Κομπάνι. Δούλευα ως ράφτης, πριν αποφασίσουμε με τη γυναίκα μου να φύγουμε από  τη χώρα μας.

Μαζί με τα δυο μας παιδιά ήρθαμε στην Ελλάδα, μέσω Τουρκίας από τα σύνορα του Έβρου. Και οι δύο αναζητούσαμε ένα ασφαλές καταφύγιο για μας και τα παιδιά μας.

Μας αρέσει η Ελλάδα, αλλά θα ήθελα να πάμε να ζήσουμε ή στη Γαλλία ή στη Γερμανία.

Θα ανοίξω ένα καινούργιο μαγαζί και θα αρχίσω εκ νέου τη δουλειά του ράφτη. Θέλω τα παιδιά μου να μεγαλώσουν χωρίς πόνο και μακριά από τον πόλεμο».

 

 

Photo credits Muhammed Muheisen

 

 

 

 

Η οικογένεια του Φαϊσάλ

 

26/9/201

 

Ο Φαϊσάλ έφτασε στην Ελλάδα με την οικογένειά του από το Αφγανιστάν και συγκεκριμένα από την ιστορική πόλη του Εράτ. Στο Εράτ ήταν ράφτης και είχε το δικό του μαγαζί με κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Το 2016, όλη η οικογένεια, η σύζυγός του και τα τέσσερα παιδιά τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη γενέτειρά τους λόγω θρησκευτικών διώξεων.

Πήγαν στο Πακιστάν, στη συνέχεια στο Ιράν, στην Τουρκία και μετά στην Ελλάδα, ακολουθώντας έναν διακινητή. Στη συνέχεια προσπάθησαν να περάσουν στη Σερβία, όπου η οικογένεια έμεινε για περισσότερο από ένα χρόνο σε ένα κλειστό κέντρο φιλοξενίας.

Το όνειρο του Φαϊσάλ και της συζύγου του είναι να έχουν τα παιδιά τους μία καλύτερη εκπαίδευση και μια ασφαλή ζωή στην Ευρώπη και οι ίδιοι να βρουν μια δουλειά  - Αν είναι δυνατόν, να συνεχίσει ο ίδιος να εργάζεται ως ράφτης στη νέα χώρα που θα ζήσουν.

 

 

Photo credits Muhammed Muheisen

 

 

 

 

 

Η οικογένεια του Χασάν 

 

14/9/2018

 

 

 

 

Ο Χασάν, 26 ετών, ήρθε στην Ελλάδα με την οικογένειά του τον Απρίλιο του 2018. Είναι παντρεμένος με τη Ρόκας, 29 ετών,  και έχουν δύο παιδιά, τον Νούρι, τριών ετών και τη Σίλια, ενός έτους.

Έμεναν στο Αφρίν το οποίο και εγκατέλειψαν λόγω του πολέμου.

Ο Χασάν αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του, καθώς έπρεπε να βοηθήσει οικονομικά τον πατέρα του, τη μητέρα του και τις τέσσερις αδελφές του. Σπούδαζε Αγγλική λογοτεχνία και η γυναίκα του Οικονομικά.

Σήμερα μένουν στο ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας στις Θερμοπύλες, όπου ο παραδίδει μαθήματα Αγγλικών σε άλλους αραβόφωνους, ενώ παράλληλα παρακολουθεί και μαθήματα ελληνικών.

 

 

 

Photo credits Muhammed Muheisen

 

 

 

 

Η ιστορία του Σαφίκ 

 

13/09/2018

 

 

«Το όνομά μου είναι Σαφίκ και έφτασα στο Πακιστάν το 2017. Εργάστηκα για οκτώ χρόνια σε ένα βενζινάδικο στο Πακιστάν, αλλά το εισόδημά μου ήταν πολύ χαμηλό και αποφάσισα να φύγω για την Ευρώπη.

Κατέληξα στην Ελλάδα, ελπίζοντας να κερδίσω περισσότερα χρήματα για την οικογένειά μου στο Πακιστάν. Παρότι βρήκα δουλειά στον τομέα της γεωργίας, το εισόδημά μας δεν ήταν αρκετό για να στηρίξω εμένα και την οικογένειά μου. Σκεφτόμουν όλο και περισσότερο τη γυναίκα μου και τα δύο παιδιά μου και αποφάσισα να κάνω αίτηση για το Πρόγραμμα των Εθελουσίων Επιστροφών του ΔΟΜ.

Καθώς είχα εργαστεί σε βενζινάδικο, ζήτησα από τον ΔΟΜ να με βοηθήσει να φτιάξω το δικό μου βενζινάδικο, επιστρέφοντας στο Πακιστάν. Και η ευχή μου έγινε πραγματικότητα! Τώρα τρέχω τη δική μου επιχείρηση και έχω αγοράσει κυλίνδρους αερίου και αντλίες αέρα. Το εισόδημά μου υπολογίζεται γύρω στα 250 EUR το μήνα, το οποίο είναι αρκετό για να συντηρώ την οικογένειά μου.

Είμαι πολύ χαρούμενος που κατάφερα να επιστρέψω στην οικογένειά μου. Το να βρίσκομαι μαζί με την οικογένειά μου είναι το πιο σημαντικό πράγμα για μένα, το ότι άφησα το σπίτι μου ήταν η πιο δύσκολη απόφαση που πήρα ποτέ. Ο ΔΟΜ με βοήθησε να αφήσω πίσω όλες τις δυσκολίες που έχω περάσει και να επικεντρωθώ στο μέλλον της οικογένειάς μου. Η βοήθεια επανένταξης του ΔΟΜ είναι μία τόσο σημαντική στήριξη για όσους αποφασίζουν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους».

 

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

Η οικογένεια του Αλί

 

3/9/2018

 

«Με λένε Αλί. Είμαι Κούρδος από το Αφρίν της Συρίας και η γυναίκα μου από το Χαλέπι, όπου και ζούσαμε πριν αρχίσει ο πόλεμος.

Στη Συρία κινδυνεύαμε και δεν είχαμε άλλη επιλογή, παρά να φύγουμε. Πρώτα πήγαμε στο Αφρίν, αλλά λόγω πολέμου, αναγκαστήκαμε να φύγουμε ξανά και από εκεί το Μάρτιο του 2018.

Τότε, αρχίσαμε και το ταξίδι μας για την Ελλάδα.

Μετά από ταξίδι τριών μηνών, φτάσαμε στη Μόρια, στη Λέσβο. Εκεί γεννήθηκε και το τρίτο μας παιδί, ο Μοχάμαντ.

Τώρα μένουμε στο ανοιχτό κέντρο μεταναστών και προσφύγων στα Οινόφυτα, καθώς εξετάζετε η αίτηση ασύλου που κάναμε.

Το πρώτο μας αγόρι είναι τεσσάρων ετών και η κόρη μας δύο ετών. Το μόνο που θέλουμε είναι ασφάλεια και ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας».

Photo credits Muhammed Muheisen

 

 

Τζουλιάνα από Φιλιππίνες

 

04/07/2018

 

 

«Ονομάζομαι Τζουλιάνα και κατάγομαι από τις Φιλιππίνες. Άφησα τη χώρα μου όταν ήμουν 45 χρονών, αναζητώντας μία καλύτερη δουλειά και ένα υψηλότερο εισόδημα. Πριν αφήσω τη χώρα μου, εργαζόμουν για 5 χρόνια σε ένα εργαστήριο φαρμάκων και 3 χρόνια σε εργαστήριο ρούχων. Έφτασα στην Ελλάδα ελπίζοντας να βρω δουλειά και να έχω πιο άνετη ζωή. Αναζητούσα δουλειά για μήνες μέχρι που τελικά ξεκίνησα να δουλεύω ως οικιακή βοηθός. Ως αποτέλεσμα, έζησα στην Ελλάδα για 17 χρόνια. Όμως, από τη στιγμή που η οικονομική κρίση χτύπησε τη χώρα και το ποσοστό ανεργίας αυξήθηκε, το να βρει κανείς δουλειά και να παραμείνει σε αυτή,  έγινε δύσκολη υπόθεση. Παράλληλα, αντιμετώπιζα δυσκολίες με την αδύναμη κατάσταση της υγείας μου, γεγονός που με έκανε να σκεφτώ την επιστροφή στην πόλη μου, την Μαρικίνα.

Ήμουν ήδη ενήμερη για το πρόγραμμα που υλοποιείται από τον ΔΟΜ σχετικά με τις Εθελούσιες Επιστροφές κι έτσι επισκέφθηκα το Γραφείο του ΔΟΜ στην Αθήνα για να πάρω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα και τις επιλογές μου. Ο ΔΟΜ με ενημέρωσε ότι όχι μόνο μπορούσα να επιστρέψω στην χώρα μου, αλλά και να επωφεληθώ και από την βοήθεια επανένταξης που είναι μέρος του προγράμματος. Έτσι, αποφάσισα να επιστρέψω στην πατρίδα μου. Μόλις ένα μηνά μετά την επιστροφή μου στη χώρα μου, ξεκίνησα με τη βοήθεια του ΔΟΜ τις διαδικασίες για να ανοίξω το δικό μου ‘Sari Sari store’, δηλαδή ένα παντοπωλείο όπως το ονομάζουμε στις Φιλιππίνες.

Επιπλέον, 6 μήνες μετά το στήσιμο της μικρής μου επιχείρησης, ο ΔΟΜ Ελλάδος με επισκέφτηκε στην πόλη μου, τη Μαρικίνα για να παρακολουθήσει και αξιολογήσει την εξέλιξή της. Το μαγαζί μου λειτουργεί καλά και το εισόδημά μου είναι αρκετό για να στηρίξω τον εαυτό μου και την οικογένειά μου. Ο ΔΟΜ μου έδωσε την ευκαιρία όχι μόνο να επιστρέψω στην πατρίδα μου, αλλά και να κάνω μία καινούργια αρχή εδώ, να αισθανθώ ότι έχω πιο ενεργό ρόλο και είμαι περισσότερο χρήσιμη στην κοινότητά μου».

 

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

Σατνάμ από Ινδία

 

14/6/2018

 

 

«Η σχέση μου με την Ελλάδα ξεκινάει το 1987, οπότε και ήρθα για πρώτη φορά από την Ινδία. Τότε ήμουν νέος, μόλις 32 ετών και ερχόμουν στην Ελλάδα για να βοηθήσω τα αδέλφια μου να χτίσουν και εκείνα τη ζωή τους. Η ζωή μου στην Ινδία ήταν καλή. Είχα μία ωραία δουλειά και καλές απολαβές για την οικογένειά μου. Όμως τα αδέλφια μου είχαν οικονομικά προβλήματα και έτσι ήρθα στην Ελλάδα ώστε να εργαστώ και να μπορέσω να τους βοηθήσω. Εργάστηκα για χρόνια σε ηλεκτρολογικές εργασίες. Ήμουν ο καλύτερος τεχνίτης στην Αθήνα και αυτό ανταμειβόταν. Τότε ήταν οι εποχές διαφορετικές. Υπήρχαν δουλειές, μπορούσες να κάνεις όνειρα και να τα υλοποιήσεις. Εργάστηκα σκληρά όσο ήμουν στην Ελλάδα, πρόσφερα την εργασία μου, έχτισα πολλά σπίτια και αντίστοιχα έλαβα αγάπη από τους Έλληνες. Επίσης κατάφερα να βοηθήσω την οικογένειά μου στην Ινδία ώστε να έχουν όλοι μία αξιοπρεπή ζωή.

Όλα αυτά τα χρόνια με δυσκόλευε πολύ η απόσταση από τους αγαπημένους μου. Σκόπευα να μείνω μόνο μερικά χρόνια και στη συνέχεια να επέστρεφα για να ζήσω μαζί τους. Όμως τα χρόνια περνούσαν, οι ανάγκες αυξάνονταν και εγώ παρέμεινα στην Ελλάδα, μέχρι το 2018. Σκεφτόμουν τη γυναίκα μου, τα παιδιά μας, τον σκύλο μας τα αστεία που κάναμε μαζί. 

Όλα τα μικρά, αστεία περιστατικά μου έλειψαν πάρα πολύ! Πόσο ανυπομονώ να τα ξαναζήσω όλα από την αρχή. Το τελευταίο διάστημα παραμονής μου στην Ελλάδα ήμουν λίγο άτυχος. Έπειτα από ένα χτύπημα στο κεφάλι, χρειάστηκε να μείνω τρεις μήνες στο νοσοκομείο στο Ηράκλειο Κρήτης. Ήμουν πολύ αδύναμος και φοβόμουν για τη ζωή μου και σκέφτηκα να γυρίσω πίσω στην οικογένειά μου. Ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης με βοήθησε σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. Αρχικά φρόντισε για τα ταξιδιωτικά μου έγγραφα, έβαλε συνοδό για τη μεταφορά μου από το Ηράκλειο Κρήτης μέχρι και την Ινδία και μέσω του προγράμματος Επανένταξης θα μου παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες προκειμένου να συνεχίσω στην Ινδία με τις απαραίτητες εξετάσεις και την κατάλληλη θεραπεία. Ο ΔΟΜ μου έδωσε ξανά μία ευκαιρία, μία ευκαιρία να βελτιώσω την υγεία μου και να ξαναδώ τους αγαπημένους μου. Μια νέα ζωή ξεκινά για εμένα».

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

Αμπινάς από το Νεπάλ

 

11/6/2018

 

«Ονομάζομαι Αμπινάς και είμαι 20 ετών. Κατάγομαι από το Νεπάλ και έφτασα στην Ελλάδα πριν οκτώ μήνες. Το ταξίδι μας διήρκεσε δύο μέρες. Περπατούσα για σχεδόν οκτώ ώρες, πήραμε λεωφορείο και τελικώς επιβιβαστήκαμε σε ένα αυτοκίνητο που μας οδήγησε μέχρι την Τουρκία.

Μένω στο OCAVRR από τις 16 Φεβρουαρίου του 2018. Πρόκειται για μια ανοιχτή δομή φιλοξενίας για ανθρώπους που επιθυμούν να γυρίσουν στην πατρίδα τους. Μου αρέσει πολύ η διαμονή στο κέντρο. Σηκώνομαι κάθε πρωί στις 9 και τρώμε πρωινό. Μου αρέσει πολύ να βλέπω ταινίες, να ακούω μουσική, να περπατώ στη γειτονιά. Είναι μία πολύ ήσυχη περιοχή, ενώ και οι εργαζόμενοι στο κέντρο είναι ιδιαίτερα βοηθητικοί και φιλικοί. Επιπλέον, μου αρέσει να περνάω χρόνο μιλώντας μέσω ίντερνετ με την οικογένειά μου που βρίσκεται στο Νεπάλ. Η αλήθεια είναι ότι μου λείπουν.

Ο λόγος που επέλεξα να γυρίσω στην πατρίδα μου είναι κυρίως οικονομικός. Αν και έφυγα από την πατρίδα μου, συνειδητοποίηση ότι το να βρω δουλειά εδώ είναι πολύ πιο δύσκολο από το να βρω κάτι στην πατρίδα μου. Θέλω να βοηθήσω την οικογένειά μου και τον εαυτό μου φυσικά, ανοίγοντας ένα μίνι – μάρκετ και γι’ αυτό αποφάσισα να γυρίσω πίσω».

 

Το Ανοικτό Κέντρο φιλοξενίας για μετανάστες εγγεγραμμένους στο πρόγραμμα εθελοντικών επιστροφών και επανένταξης (OCAVRR) λειτουργεί με συγχρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής και το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής.

 

 

 

Σιντάντ, 9 ετών, από το Ιράκ

16/05/2018

 

 

«Το όνομά μου είναι Σιντάντ και είμαι 9 ετών. Γεννήθηκα στο Σιντζάρ, στο Ιράκ. Ήρθα με την οικογένειά μου στην Ελλάδα και μένω στην ανοιχτή δομή φιλοξενίας μεταναστών και προσφύγων στη Δράμα εδώ και δύο μήνες.

Μου αρέσει πολύ που πηγαίνω στο σχολείο και το αγαπημένο μου μάθημα είναι τα αγγλικά. Αλλά θέλω να συνεχίσω να μαθαίνω και ελληνικά, μου αρέσει πολύ η ελληνική γλώσσα. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω διερμηνέας!

Δεν έχω ακόμη Έλληνες φίλους αλλά πηγαίνουμε κάθε μέρα μαζί στο σχολείο και στο διάλλειμα παίζουμε μπάλα».

Ο ΔΟΜ, χάρη στη χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διασφαλίζει ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στον αποκλεισμένο στην Ελλάδα μεταναστευτικό και προσφυγικό πληθυσμό και μεταφέρει τα παιδιά προσφύγων και μεταναστών από Κέντρα Φιλοξενίας στα κοντινότερα σχολεία παρέχοντάς τους σχολικές τσάντες με τα απαραίτητα τετράδια, στυλό και μολύβια.

 

 

 

 

Η ιστορία του Ναμπίλ 

 

15/5/2018

 

«Ονομάζομαι Ναμπίλ και είμαι 26 ετών. Έφτασα στην Ελλάδα πριν περίπου δύο χρόνια και δύο μήνες από τον Λίβανο. Το ταξίδι μου ήταν δύσκολο. Έφτασα στη Χίο και την ίδια μέρα ήρθα στην Αθήνα με πλοίο.

Για περίπου ένα χρόνο έμενα σε ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας και πριν ένα μήνα μετακόμισα εδώ στο OCAVRR, στο ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας για άτομα που επιθυμούν να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Το προσωπικό είναι κάτι παραπάνω από ευγενικό και ιδιαίτερα βοηθητικό. Έχω το δικό μου δωμάτιο και το φαγητό είναι πεντανόστιμο.

Αποφάσισα να φύγω από τη χώρα μου για προσωπικούς και πολιτικούς λόγους. Δεν αισθανόμουν ασφαλής. Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η πολιτική κατάσταση στη χώρα μου έχει αλλάξει, έχει σταθεροποιηθεί. Δεν υπάρχει πόλεμος και μπορώ να σας πω από τα βάθη της καρδιάς μου ότι αγαπώ τη χώρα μου. Γνώριζα για τον ΔΟΜ μέσω ίντερνετ και έτσι έκανα αίτηση για τις εθελούσιες επιστροφές.

Όταν άφησα την πατρίδα μου, δούλευα στη διοίκηση ενός εστιατορίου ως βοηθός για περισσότερο από 10 χρόνια. Αγαπώ τη μαγειρική και οτιδήποτε σχετίζεται με το φαγητό, παρόλο που δεν είμαι σεφ. Ο Λίβανος φημίζεται για την κουζίνα του και το όνειρό μου είναι να ανοίξω μία επιχείρηση στο χώρο της εστίασης. Σίγουρα όχι κάτι ακριβό, όπως ένα πολυτελές εστιατόριο, αλλά ένα ταχυφαγείο με τοπικά πιάτα είτε ένα drive through. Το φαγητό είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας και ειλικρινά πιστεύω ότι μπορώ να γίνω πολύ δημιουργικός όταν αρχίσω να δουλεύω ξανά στον τομέα της εστίασης. Το αγαπημένο μου φαγητό ονομάζεται “warak arich” και ουσιαστικά είναι αμπελόφυλλα γεμιστά με κρέας.

Το φαγητό είναι κάτι περισσότερο από ευχαρίστηση για μένα. Είναι κάτι που φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά και πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που αγαπώ τη δουλειά μου, αυτός είναι ο λόγος που επιθυμώ να επιστρέψω στην πατρίδα μου και να αρχίσω τη ζωή μου από την αρχή».

Το Ανοικτό Κέντρο φιλοξενίας για μετανάστες εγγεγραμμένους στο πρόγραμμα εθελοντικών επιστροφών και επανένταξης (OCAVRR) λειτουργεί με συγχρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση – Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής και το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής.

 

Ο Νετσιρβάν από τη Συρία

 

11/04/2018

 

 

«Αν δεν υπήρχε ο πόλεμος στη Συρία, θα γύριζα στη χώρα μου. Αναγκαστήκαμε να φύγουμε επειδή η κατάσταση γινόταν χειρότερη. Μέσω του Ιράκ και της Τουρκίας φτάσαμε στα ελληνικά σύνορα και τώρα μένουμε στην ανοιχτή δομή φιλοξενίας για πρόσφυγες και μετανάστες στην Καβάλα.

Παρόλο που σπούδασα οικονομικά, εργάστηκα σε ΜΚΟ σε καμπς προσφύγων στο Ιράκ και τη Συρία. Η διοργάνωση δραστηριοτήτων ήταν από τις αγαπημένες μου ασχολίες. Τα παιδιά πρόσφυγες έχουν εκτεθεί επανειλημμένα σε τραυματικές εμπειρίες και χρειάζονται ιδιαίτερη υποστήριξη λόγω της ευαλωτότητάς τους. Η προστασία παιδιών είναι πραγματικά χρήσιμη καθώς βοηθά τα παιδιά να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους.

Η ζωή μου τώρα είναι πιο ωραία, πιο ήσυχη. Παρακολουθώ τα μαθήματα αγγλικών και ελληνικών ώστε να βελτιώσω τις γλώσσες που μιλάω. Και παίζω στην ομάδα ποδοσφαίρου που φτιάξαμε! Έχουμε παίξει μερικές φορές και με τους ντόπιους. Ήταν καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε Έλληνες. Είναι θαυμάσιο που ερχόμαστε κοντά και μαθαίνουμε οι μεν από τους δε και τέτοιες δραστηριότητες συμβάλλουν πολύ προς αυτή την κατεύθυνση.»

 

Ο ΔΟΜ, χάρη στη χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διασφαλίζει ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στον αποκλεισμένο στην Ελλάδα μεταναστευτικό και προσφυγικό πληθυσμό και μεταφέρει τα παιδιά προσφύγων και μεταναστών από Κέντρα Φιλοξενίας στα κοντινότερα σχολεία παρέχοντάς τους σχολικές τσάντες με τα απαραίτητα τετράδια, στυλό και μολύβια. 

 

 

 

 

Η νέα αρχή του Φαντίλ στο Μαρόκο 

 

27/3/2018

 

 

«Το όνομά μου είναι Φαντίλ και είμαι από το Μαρόκο. Είμαι επωφελούμενος του προγράμματος Εθελοντικής Επιστροφής & Επανένταξης (AVRR) του ΔΟΜ. Ζούσα στην Ελλάδα ως μετανάστης 4 χρόνια και με τη βοήθεια του ΔΟΜ επέστρεψα πίσω στην πατρίδα μου, τον Ιούλιο του 2017, ως δικαιούχος της Βοήθειας Επανένταξης του Οργανισμού.

Δεδομένου ότι είχα 9 χρόνια εμπειρίας ως κρεοπώλης πριν μεταναστεύσω, ζήτησα να χρησιμοποιήσω τη βοήθεια του ΔΟΜ για να φτιάξω το δικό μου κρεοπωλείο.

Επωφελήθηκα από το Πρόγραμμα Υποβοηθούμενης Εθελούσιας Επιστροφής και Επανένταξης (AVRR) και τώρα τρέχω το δικό μου κρεοπωλείο στην πατρίδα μου στο Μαρακές. Προσωπικό του ΔΟΜ Ελλάδας με επισκέφθηκε πρόσφατα για αξιολόγηση και χάρηκα πολύ που βρήκαν το μαγαζί μου τακτοποιημένο και καθαρό. Έχω, επίσης πιστοποίηση υγιεινής από την αρμόδια υπηρεσία της πόλης. Η επιχείρησή μου πηγαίνει πολύ καλά, καθώς δεν υπάρχουν άλλα κρεοπωλεία στην περιοχή. Ευχαριστώ πολύ τον ΔΟΜ, δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη βοήθεια».

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

Ο Ναζίρ και οι κόρες του,

Ζάχρα και Ζέινα

 

15/03/2018

 

 

«Βρίσκομαι εδώ στην Ελλάδα με έξι από τα παιδιά μου, ενώ η γυναίκα μου είναι στην Ελβετία με τη μία μας κόρη. Είναι πολύ ωραία στην Ελλάδα, αλλά σχεδιάζουμε να φύγουμε με οικογενειακή επανένωση, περιμένουμε τα χαρτιά μας με μεγάλη ανυπομονησία.

Φύγαμε από το Αφγανιστάν, περάσαμε στο Ιράν, από εκεί στην Τουρκία και μετά στη Λέσβο. Μείναμε στο νησί οκτώ μήνες και έπειτα ήρθαμε στην Καβάλα. Η ζωή εδώ είναι πολύ καλύτερη, έχουμε το δικό μας χώρο, τα παιδιά μου πηγαίνουν στο σχολείο.

Οι κόρες μου, η Ζάχρα 16 ετών και η Ζέινα 17 ετών, πηγαίνουν στο λύκειο. Η Ζάχρα θέλει να γίνει οδοντίατρος και η Ζέινα δεν είναι σίγουρη ακόμη, αλλά τις αρέσουν πολύ τα οικονομικά. Θέλω να μάθουν καλά να χρησιμοποιούν υπολογιστές, είναι πολύ σημαντικό για το μέλλον τους.

Η ζωή στην Καβάλα, και η σχέση μας με τους Έλληνες είναι πάρα πολύ καλή. Πηγαίνουμε βόλτα στην πόλη, αγοράζουμε αυτά που χρειαζόμαστε, βλέπουμε τον κόσμο, και μιλάμε μαζί τους. Είναι πολύ καλοί άνθρωποι, αγαπούν τους ξένους».

Ο ΔΟΜ, χάρη στη χρηματοδότηση της Γενικής Διεύθυνσης Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διασφαλίζει ασφαλείς και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στον αποκλεισμένο στην Ελλάδα μεταναστευτικό και προσφυγικό πληθυσμό και μεταφέρει τα παιδιά προσφύγων και μεταναστών από Κέντρα Φιλοξενίας στα κοντινότερα σχολεία παρέχοντάς τους σχολικές τσάντες με τα απαραίτητα τετράδια, στυλό και μολύβια. 

 

 

 

 

 

 

Khurram Shahzad από το Πακιστάν

 

13/3/2018

 

«Με λένε Khurram. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Lahore, στο Πακιστάν. Έχω 4 αδελφές και 2 αδελφούς.

Πήγα σχολείο για 10 χρόνια και σπούδασα στο Εθνικό Κολλέγιο Τεχνών της Lahore. Τελειώνοντας τις σπουδές μου, δούλεψα ως fashion designer και decorator. Όμως η πόλη μου έχει θρησκευτικά και πολιτικά προβλήματα. Μία ημέρα του Ιουλίου  του 2017, ξέσπασε μια πολιτική σύγκρουση και παραλίγο να με σκοτώσουν. Μου ρίξανε καυτό νερό και αν δείτε το σώμα μου είναι καμένο στη μία του πλευρά, ευτυχώς πρόλαβα να σώσω το πρόσωπό μου.

Την επόμενη κιόλας μέρα αποφάσισα να φύγω με προορισμό την Ελλάδα για ένα καλύτερο αύριο. Μου πήρε 1 μήνα να φτάσω στην Τουρκία, περπατώντας με το ταξίδι να μου κοστίζει ψυχικά και οικονομικά.

Δεν είχα σκοπό να πάω σε άλλη ευρωπαϊκή χωρά, παρά μόνο στην Ελλάδα. Είμαι καλλιτέχνης και ήθελα πολύ να δω την αρχαία και σύγχρονη ελληνική τέχνη και τον ελληνικό πολιτισμό, να αντλήσω έμπνευση από αυτά. Είναι ένας τόπος πολιτιστικής σημασίας που μπορεί να δώσει το έναυσμα στις ανθρώπινες δημιουργικές ικανότητες και να κινητοποιήσει κάθε καλλιτέχνη.

Δύο παράγοντες με κάνουν να θέλω πλέον να γυρίσω πίσω. Ο πρώτος είναι ότι παρόλο που έχω πολλές ιδέες και θα ήθελα να τις κάνω πραγματικότητα στην Ελλάδα, δεν βρίσκω ευκαιρίες. Ο δεύτερος είναι ότι τον Δεκέμβριο 2017 πέθανε η μαμά μου και δεν βρισκόμουν εκεί. Τώρα ο πατέρας μου βρίσκεται άρρωστος στο νοσοκομείο και θα ήθελα να βρίσκομαι στο πλευρό του. Το πρόγραμμα των Εθελούσιων Επιστροφών είναι η μοναδική λύση για μένα. Τις δύσκολες αυτές στιγμές θέλω να είμαι δίπλα στην οικογένειά μου » .

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το νέο ξεκίνημα του

Gurwinder στην Ινδία

 

28/2/2018

 

«Το όνομά μου είναι ο Gurwinder και είμαι από την Ινδία. Είμαι επωφελούμενος του προγράμματος Εθελοντικής Επιστροφής & Επανένταξης (AVRR) του ΔΟΜ. Ζούσα στην Ελλάδα ως μετανάστης 6 χρόνια και με τη βοήθεια του ΔΟΜ επέστρεψα πίσω στην πατρίδα μου, το Μάρτιο του 2017, ως διακιούχος της Βοήθειας Επανένταξης του Οργανισμού.

Αρχικά, χρησιμοποιώντας τη βοήθεια επανένταξης του ΔΟΜ, αγόρασα δύο αγελάδες και έστησα την επιχείρησή μου, εδώ στην περιοχή Amritsar στην Ινδία. Μόλις κατάφερα να κερδίσω περισσότερα χρήματα, αγόρασα άλλη μία αγελάδα και αύξησα, έτσι, το εισόδημά μου.

Έχω, επίσης, δικιά μου γη, δίπλα στο σπίτι μου, κι αυτό βοηθάει στην επιχείρησή μου πολύ. Σχεδιάζω να αγοράσω περισσότερες αγελάδες για να παράγω περισσότερο γάλα και να διευρύνω τον κατάλογο των πελατών μου. Η δουλειά μου με έκανε να αισθάνομαι μέρος της κοινότητας και συνέβαλα στην έναρξη της νέας μου ζωής στη χώρα μου.

Ευχαριστώ πολύ τον ΔΟΜ. Είμαι κάτι περισσότερο από χαρούμενος. Νιώθω σημαντικός στη γειτονιά μου. Θα ένιωθα ντροπή να επιστρέψω χωρίς τίποτα πίσω».

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

 

 

Omar Mahjoob από το Ιράκ

27/2/2018

 

 

«Γεννήθηκα στο χωρίο Sargat που βρίσκεται κοντά στην πόλη Said Sadiq. Έχω 13 αδελφές, 7 αδελφούς και πλέον είμαι πατέρας 7 παιδιών, του Khattab, της Hendie, του Jiehia, του Zakariya, του Shahd, του Al-Rayyan and της μικρής Marina, που γεννήθηκε πριν 3 μήνες. O πατέρας μου ήταν πολύ διάσημος και πλούσιος άντρας στο Ιράκ και παρόλο που δεν πήρα αρκετή αγάπη από εκείνον, αποφάσισα να μεγαλώσω τα παιδιά μου με τελείως διαφορετικό τρόπο.

Όσο σπούδαζα μηχανικός στο κολλέγιο, δούλευα στο μαγαζί της μητέρας μου πουλώντας γλυκά. Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου, βρήκα δουλειά ως μηχανικός σε μια πετρελαϊκή αμερικανική εταιρεία που δραστηριοποιείται στο Duhok, μία μεγάλη πόλη στο βόρειο Ιράκ. Ήμουν ένας σκληρά εργαζόμενος επιχειρηματίας. Είχα μία πολύ καλή δουλειά και ένα αξιοπρεπές εισόδημα, αλλά ήρθε το ISIS και έτσι έπρεπε να προστατεύσω εμένα και την οικογένειά μου. Αποφάσισα να τους πάρω και να φύγουμε.

Πρώτα, αγόρασα ένα σπίτι στη Sulaimaniya, μία από τις μεγαλύτερες πόλεις στο ιρακινό Κουρδιστάν. Ωστόσο, το ISIS επιτέθηκε και εκεί και η πόλη σχεδόν καταστράφηκε. Εγώ έπεσα θύμα ένοπλης διάρρηξης και έχασα τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων του αυτοκινήτου μου και των χρημάτων μου. Μετά από αυτό το περιστατικό, συνειδητοποίησα ότι η κατάσταση ήταν ασταθής και επικίνδυνη για το μέλλον της οικογένειάς μου. Έτσι, πήρα την απόφαση να φύγω από τη Sulaimaniya. Άφησα τη γυναίκα μου να φροντίσει τα παιδιά και πήγα στην Αίγυπτο, όπου αγόρασα ένα σπίτι για να μπορώ να μένω εκεί και να ταξιδεύω στο Ιράκ για να δουλεύω όταν χρειαζόταν. Έτσι, κάθε εβδομάδα πηγαινοερχόμουν μεταξύ Αιγύπτου και Ιράκ.

Αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε για κάποιες βδομάδες μέχρι να αποφασίσω ποια είναι η καλύτερη επιλογή. Δυστυχώς, ανακάλυψα πως ούτε η Αίγυπτος ήταν ασφαλής προορισμός. Έφυγα και από εκεί και επέστρεψα στη Sulaimaniya για να πάρω την οικογένειά μου και να ταξιδέψουμε μαζί για την Τουρκία. Μείναμε εκεί περίπου 60 ημέρες. Επόμενος σταθμός μας ήταν η Ελλάδα. Φτάσαμε στην Ορεστιάδα, τον Απρίλιο του 2017. Μόνο 2 πράγματα υπήρχαν στο μυαλό μου: η ασφάλεια και η δουλειά. Είμαι ειδικός στο πετρέλαιο και επειδή το Βέλγιο και η Γερμανία έχουν σπουδαία επιτεύγματα στην τεχνολογία και την επιστήμη σκέφτηκα ότι ήταν τα ιδανικότερα μέρη για να κάνουμε μία νέα αρχή. Προσπάθησα να βρω δουλειά εκεί, αλλά δεν τα κατάφερα.

Η Ελλάδα ήταν όπως την είχα φανταστεί, με εκπληκτικό καιρό, 100% ασφαλής, με φιλόξενους ανθρώπους και με τα παιδιά μου να είναι πραγματικά ενθουσιασμένα που πήγαιναν στο σχολείο. Τα χρήματα όμως που μας δίνονταν εδώ ήταν πολύ λίγα. Η κάθε συσκευασία γάλακτος για μωρά έκανε 9 ευρώ και εγώ χρειαζόμουν 5 κάθε μήνα. Δεν ήταν καθόλου εύκολο για μένα. Εν τω μεταξύ δε σταμάτησα ποτέ να επικοινωνώ με φίλους μου που βρίσκονται ακόμα στην πόλη μου και ενημερώθηκα πως το ISIS έχει φύγει. Γνωρίζοντας ότι το σπίτι μου έχει καταστραφεί αποφάσισα να γυρίσω πίσω. Έτσι επικοινώνησα με τον ΔΟΜ για να ενημερωθώ για το πρόγραμμα των επιστροφών. Ήξερα πλέον ότι το μέλλον μου, βρίσκεται στην πατρίδα μου.»

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

Το νέο ξεκίνημα του Kuljit

στην Ινδία

23/2/2018

 

 

"Ονομάζομαι Kuljit και είμαι από την Ινδία. Είμαι επωφελούμενος του προγράμματος IOM AVRR και με τη βοήθεια του ΔΟΜ της Ελλάδας επέστρεψα στη χώρα μου.

Τώρα, έχω ένα αγρόκτημα γαλακτοπαραγωγής στο χωριό Bajola, στην περιοχή Kapurthala της Ινδίας. Διαθέτω χώρο εκτός του σπιτιου μου και μοιράζομαι αυτόν τον χώρο με τον αδελφό μου, ο οποίος είναι επίσης αγρότης και διαχειρίζεται επιχειρήσεις βουβαλιών. Χρησιμοποίησα τη βοήθεια Επανένταξης του IOM και ξεκίνησα την επιχείρησή μου με την αγορά δύο βουβαλιών. Στη συνέχεια, κατάφερα να επεκτείνω την επιχείρησή μου καθώς αγόρασα τρεία ακόμα βουβάλια. Το μηνιαίο εισόδημά μου είναι περίπου 10.500 INR.

Ο αδελφός μου με βοήθησε πολύ, καθώς πρόκειται για οικογενειακή επιχείρηση. Δεδομένου ότι τα βουβάλια παράγουν γάλα τέσσερις ή πέντε μήνες το χρόνο, το υπόλοιπο διάστημα εργάζομαι στις γεωργικές επιχειρήσεις ως συμπληρωματική εργασία, με μηνιαίο μισθό 25.000 INR. Αυτή τη στιγμή έχω αποταμιεύσει αρκετά χρήματα και αποφάσισα να επεκτείνω περισσότερο την επιχείρησή μου με τη λήψη ενός δανείου.

Πιστεύω ότι χωρίς ρίσκο, δεν υπάρχει κέρδος. Θα ρισκάρω για το καλύτερο της οικογενειακής επιχείρησης. Ευχαριστώ τον IOM που με βοήθησε να κάνω μία καινούρια αρχή και να συνεχίσω. "

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

Ahmed Wali Mahmood από το Ιράκ

8/2/2018

 

 

«Ονομάζομαι Αχμέντ Γουάλι Μαχμούντ και ήρθα στην Ελλάδα πριν περίπου ένα χρόνο, τον Ιανουάριο του 2017 μαζί με τα δύο μου παιδιά, την Bereevan και τον Heryard. Η κόρη μου είναι 11 ετών και ο γιος μου 6. Αποφασίσουμε να φύγουμε από την πατρίδα μας λόγω ενός σοβαρού οικογενειακού προβλήματος. Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας από το Ερμπίλ, στο Ιράκ. Σταματήσαμε αρχικά στην Τουρκία, στη συνέχεια στη Σάμο και τελικά φτάσαμε στην Αθήνα, όπου και μείναμε σε έναν ξενώνα φιλοξενίας της ΜΚΟ «Πράξις».

Το να φεύγεις από την πατρίδα σου δεν είναι ποτέ εύκολο. Ιδίως όταν έχεις μια καλή δουλειά και ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Δούλευα σε δική μου επιχείρηση, ένα κρεοπωλείο με κοτόπουλα για περισσότερο από 24 χρόνια. Αντιθέτως εδώ στην Ελλάδα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να βρω μια καλή δουλειά. Επιπλέον, θέλω τα παιδιά μου να πηγαίνουν στο σχολείο. Κατά την παραμονή μας στην Αθήνα, ενημερωθήκαμε από κάποιους συγγενείς ότι το οικογενειακό πρόβλημα που αντιμετωπίζαμε λύθηκε. Επιτρέψτε μου να μην πω κάτι παραπάνω, καθώς είναι κάτι πολύ προσωπικό. 

Η αλήθεια είναι ότι χαρήκαμε με τα νέα και έκτοτε αρχίσαμε να σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο επιστροφής στην πατρίδα. Επικοινωνήσαμε με τον ΔΟΜ για να μάθουμε λεπτομέρειες. Χάρη στο ότι είχα δικό μου κρεοπωλείο για περισσότερα από 20 χρόνια, τα στελέχη του ΔΟΜ εξέτασαν την πιθανότητα να λάβω εξατομικευμένο πακέτο επανένταξης, γεγονός που θα με βοηθούσε να ξαναχτίσω την επιχείρησή μου σχεδόν από την αρχή. Ο εκπρόσωπος του ΔΟΜ ήταν θετικός και πλέον όχι μόνο είμαι έτοιμος να γυρίσω πίσω, αλλά μπορώ να δουλέψω ξανά. Τα παιδιά μου είναι εξίσου χαρούμενα καθώς ανυπομονούν να γυρίσουν πίσω στο σχολείο τους.»

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.

 

 

 

 

Γιούνες, 10 ετών, από το Ιράκ

 

5/2/2018

 

 

«Το όνομά μου είναι Γιούνες, είμαι 10 χρονών και είμαι από το Ιράκ. Μένω εδώ, στο ανοιχτό κέντρο φιλοξενίας της Δράμας, με τη μητέρα μου, την αδελφή μου και τον αδελφό μου. Ο πατέρας μας δεν είναι μαζί μας. Πρόσφατα ξεκίνησα να πηγαίνω στο ελληνικό σχολείο κάθε μέρα. Τα Ελληνικά είναι το αγαπημένο μου μάθημα και δεν είναι δύσκολα να τα μάθω. Έχω Έλληνες φίλους και συμμαθητές στο σχολείο. Όταν χτυπάει το κουδούνι και βγαίνουμε για διάλλειμα, παίζουμε όλοι μαζί μπάλα στην αυλή του σχολείου. Μου αρέσει τόσο πολύ να πηγαίνω στο σχολείο! Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω γιατρός.»

* Ο ΔΟΜ, χάρη στη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διασφαλίζει τη μεταφορά των παιδιών προσφύγων και μεταναστών από τα Κέντρα Φιλοξενίας στα κοντινότερα σχολεία παρέχοντάς τους σχολικές τσάντες με τα απαραίτητα τετράδια, στυλό και μολύβια.

 

 

 

 

 

 

Ο Χ.Ρ. από το Πακιστάν

 

25/1/2018

 

 

«To όνομά μου είναι Χ.Ρ. και είμαι 16 ετών. Ήρθα στην Ελλάδα από το Πακιστάν πριν περίπου 6 μήνες. Έκτοτε μένω σε έναν ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων στο κέντρο της Αθήνας. Έχω τέσσερις αδελφούς και δύο αδελφές. Ο μεγαλύτερος αδελφός μου μένει στην Ιταλία και κάποια στιγμή στο μέλλον θα ήθελα να πάω να τον βρω και να ζήσουμε μαζί. Το όνειρό μου είναι να δουλέψω σαν σεφ σε μία μικρή πόλη της Ιταλίας. Αγαπώ τη μαγειρική. Το αγαπημένο μου φαγητό από το Πακιστάν είναι το μπριάνι – το τοπικό μας ρύζι – ενώ από τη δυτική κουζίνα αγαπώ τα μακαρόνια. Κάθε μέρα από τις οκτώ έως τη μία το μεσημέρι πηγαίνω στο σχολείο και από τις δύο έως τις τέσσερις πηγαίνω στο «Βέλος», μια τοπική οργάνωση όπου μπορώ να μαγειρεύω, να ζωγραφίζω και να κάνω skateboard. Μου αρέσει πολύ να περνάω χρόνο στην κουζίνα, αλλά το βασικό είναι ότι πλέον νιώθω ασφαλής. Όλοι οι εργαζόμενοι στον ξενώνα μας έχουν αγκαλιάσει και επιτέλους μπορώ να ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά.»

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αζάντ, Έλεν και Πέλιν από το Ιράκ

 

18/1/2018

 

 

«Ονομάζομαι Αζάντ και έχω μία κόρη τριών ετών, την Πέλιν. Φτάσαμε με τη γυναίκα μου στην Ελλάδα πριν πέντε μήνες. Αφήσαμε την πατρίδα μας, το Ερμπίλ στο Ιράκ, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, μια καλύτερη δουλειά και ένα υψηλότερο εισόδημα. Μέχρι και πρόσφατα δουλεύαμε σε μία μικρή οικογενειακή επιχείρηση, ένα μίνι μάρκετ. Ωστόσο δεν μπορούσαμε να στηρίξουμε οικονομικά τη λειτουργία του και έτσι το κλείσαμε. Εν τω μεταξύ η γυναίκα μου έμεινε έγκυος και τα πράγματα δυσκόλεψαν.

Το ταξίδι μας στην Ευρώπη δεν ήταν εύκολο. Ταξιδεύαμε για μήνες και φτάσαμε στην Ελλάδα μέσω Τουρκίας. Κάναμε αίτηση ασύλου, ωστόσο αποδείχτηκε μια ιδιαιτέρως χρονοβόρα διαδικασία. Η γυναίκα μου ήταν ήδη εφτά μηνών έγκυος. Συνειδητοποιήσαμε ότι η γέννα μακριά από την πατρίδα και την οικογένειά μας δεν ήταν μια σωστή απόφαση. Έτσι αποφασίσαμε να επιστρέψουμε πίσω, αλλά αυτή τη φορά με ασφάλεια και τρόπο οργανωμένο.

Μάθαμε για τα προγράμματα Εθελούσιας Επιστροφής του ΔΟΜ από έναν φίλο. Επισκεφτήκαμε τα γραφεία στην Αθήνα όπου συμμετείχαμε σε μία συμβουλευτική συνεδρία για το πρόγραμμα επανένταξης και ενημερωθήκαμε για τις επιλογές μας. Από τη στιγμή που είχαμε ήδη εμπειρία στη διαχείριση μια μικρής επιχείρησης, οι άνθρωποι του ΔΟΜ αποφάσισαν να μας δώσουν μία δεύτερη ευκαιρία. Χάρη στο πρόγραμμα επανένταξης, είμαστε πλέον σε θέση να ανοίξουμε εκ νέου ένα μίνι μάρκετ και να πληρώσουμε μέρος του ενοικίου μας. Τα πρώτα έξοδα θα τα αναλάβει ο ΔΟΜ. Προφανώς καταλαβαίνουμε ότι η επιστροφή στο Ιράκ δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, ωστόσο ανυπομονούμε να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε, να φτιάξουμε τη ζωή μας ξανά και να υποδεχτούμε το μωράκι μας.  Επιπλέον, η γυναίκα μου, η οποία γεννάει σε λίγες ημέρες, θα έχει πλέον την ειλικρινή στήριξη της οικογένειά μας, που μας περιμένει πίσω στην πατρίδα.»

Το πρόγραμμα «Η εφαρμογή των Υποβοηθούμενων Εθελούσιων Επιστροφών συμπεριλαμβανομένων μέτρων Επανένταξης» (AVRR) συγχρηματοδοτείται 75% από Ευρωπαϊκούς Πόρους (Ταμείο Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης) και 25% από Εθνικούς Πόρους.